Hades Taxi
In deze laatste aflevering van mute wordt werk gepresenteerd van de Duitse kunstenaar Helmut Dick, één van de prijswinnaars van de Prix de Rome 2003.
Dick heeft de afgelopen jaren vooral videowerk en tijdelijke, soms monumentale projecten in de openbare ruimte gemaakt.
Zo maakte hij in Berlijn, Gropiusstadt, Slaveld zo groot als een flatgebouw (2001). Voor het project verbouwde hij tienduizend kropsalades vlak naast een flatgebouw, een veld van 1200 vierkante meter – precies even groot als de gevel van het gebouw.
In een van zijn van bekendste videowerken (Koffiezetapparaat, 1999) plast een man in zijn koffiezetapparaat en giet zo heet water bij een uit de woestijn komende cactus.
Voor mute van Nieuwe Vide heeft Dick voor videobeelden gekozen die samenwerken met de heersende situatie van het kruispunt. Hij toont video-opnames die zijn ontstaan bij zijn project DAS HADESTAXI (2003). Bij dit mobiele werk rijdt Dick gedurende twee weken rond door de Duitse stad Essen in een taxi met menselijke skeletten als passagiers.
De voor mute uitgekozen videosequentie is een statisch beeld van twee op de achterbank van een auto zittende skeletten. De enige heel zachte bewegingen die af en toe bij de skeletten te zien zijn, worden veroorzaakt door de schokkende trillingen van de rijdende auto. Hierbij fungeert het achteraam van de auto als een soort bioscoopdoek, waarop beelden van een reis door een vreemde stad getoond worden – een film in de film.
De samenkomst van de drukte van het kruispunt en de video die Helmut Dick toont creëert een nieuwe situatie die het midden houdt tussen slechte spookhuishumor en een poëtische nachtmerrie.
En dat alles in een maand met meestal erg koude, lange avonden en nachten.
